حقوق مرد بایگانی - موسسه حقوقی عدالت نو | وکیل پایه یک دادگستری
استرداد هدایا
  • 1381
استرداد هدایا  یکی از اختلافات زوجین در دوران نامزدی و عقد ، هدایایی است که در این ایام و قبل از برهم خوردن آن به یکدیگر داده اند . گاهاً اتفاق می افتد که هدایای رد و بدل شده بسیار گزاف هم بوده اما اینکه آیا امکان استرداد آن می باشد یا خیر به مستندات قانون مراجعه می نماییم:  ماده 1037 قانون مدنی: « هریک از نامزدها می‌تواند در صورت بهم خوردن وصلت منظور، هدایایی را که به طرف دیگر یا ابوین او برای وصلت منظور داده است، مطالبه کند. اگر عین هدایا موجود نباشد،‌ مستحق قیمت هدایایی خواهد بود که به طور عادت نگاهداشته می‌شود ، مگر این که آن هدایا بدون تقصیر طرف دیگر تلف شده باشد . » ماده 1038 قانون مدنی هم بیان می‌کند: « مفاد ماده قبل از حیث رجوع به قیمت در موردی که وصلت منظور در اثر فوت یکی از نامزدها به هم بخورد مجری نخواهد بود . » بنابراین در وهله اول باید دانست که امکان استرداد آن وجود دارد ثانیاً مستنداً به بند 1 ماده 4 قانون حمایت از خانواده ، رسیدگی به دعاوی دوران نامزدی و خسارات ناشی از بر هم زدن آن در صلاحیت دادگاه خانواده است. آیا هدایا و خسارات ناشی از جشن عقد و عروسی هم بعد از طلاق ، قابل مطالبه است؟ بسیاری از زوجین در دوران پس از عقد یا هنگام عقد نیز به یکدیگر هدایائی را رد و بدل می نمایند مثل سرویس جواهر و انگشتر و... اما به علت عدم تفاهم اخلاقی یا هزاران دلایل دیگر از هم طلاق گرفته و جدا می شوند. نیک می دانیم که امروزه برگزاری مراسم عقد و عروسی بسیار پرهزینه هم می باشد آیا این هزینه ها و کادوها قابل استرداد است یا خیر؟ در این زمینه نظریه اکثریت قضات دادگستری شهرستان نور در خرداد ماه 1380 را بررسی می کنیم: طلاق ، موجبی برای استرداد هدایائی که زوجین در زمان نامزدی به یکدیگر تقدیم داشته اند نیست زیرا که هدف از هدیه، رسیدن به ازدواج با یکدیگر بوده یعنی هدایا به منظور وصلت رد و بدل می گردد لذا اگر عقد نکاح منعقد شده باشد در واقع عوض معنوی بوجود آمده است و به لحاظ معوض بودن هبه وفق ماده 803 قانون مدنی موقعیتی برای رجوع فراهم نیست. نویسنده : حمیدرضا کاکاوند
تقسیط مهریه
  • 3164
تقسیط مهریه: در مورد استقرار دین مرد به مهریه در قسمت حقوق زوجه بحث گردید اینک اگر زن اقدام به مطالبه مهریه نمود، مرد چگونه می تواند از حقوق خود استفاده کند. در وهله اول باید دانست که مطابق ماده 22 قانون حمایت از خانواده مصوب 1391/12/01 آمده است که « هرگاه مهریه در زمان وقوع عقد تا یکصدو ده سکه تمام بهار آزادی یا معادل آن باشد ، وصول آن مشمول مقررات ماده 2 قانون اجرای محکومیتهای مالی است ( در حال حاضر ماده 3 قانون مذکور است) چنانچه مهریه بیشتر از این میزان باشد در خصوص مازاد، فقط ملائت زوج ملاک پرداخت است . رعایت مقررات مربوط به محاسبه مهریه به نرخ روز کماکان الزامی است. » این ماده بدین معنی است که زن و شوهر چه قبل از اجرای این قانون ازدواج کرده باشند چه بعد از آن تا 110 سکه حتی اگر مرد نداشته باشد نیز قابل وصول است و باید در صورت عدم پرداخت یکجای 110 سکه، دادخواست اعسار بدهد و تقاضای تقسیط نماید و اگر اعسار وی ثابت نشود حکم به حبس وی داده خواهد شد . اما بالای 110 عدد سکه صرفاً در صورت معرفی مال از طرف زوج ، امکان توقیف آن توسط دادگاه وجود دارد در غیر اینصورت حتی قسط بندی هم نمیشود یا به عبارت دیگر تا 110 سکه ، عندالمطالبه است مازاد بر 110 سکه عندالاستطاعه می باشد . چه زمان مرد می تواند تقاضای تقسیط مهریه نماید؟ هنگامیکه اجرائیه از دادگاه صادر کننده رأی به محکومیت زوج به پرداخت مهریه صادر گردد مستنداً به ماده 3 قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی زوج می تواند تا سی روز پس از ابلاغ اجرائیه ، ضمن ارائه صورت کلیه اموال خود، دعوای اعسار خویش را اقامه نماید در اینصورت حبس نمیشود مگر اینکه دعوای اعسار مسترد یا به موجب حکم قطعی رد شود. در غیر اینصورت و پس از گذشتن مهلت یک ماهه از ابلاغ اجرائیه یا باید کفیل یا وثیقه معتبر بسپارد یا زوجه ، آزادی وی را بدون اخذ تأمین بپذیرد. اثبات اعسار به عهده کیست ؟ و به طرفیت چه کسی اقامه می شود ؟ مطابق ماده 7 قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی به صرف دادخواست ، بدون شاهد از طرف مرد و با سوگند وی مطابق تشریفات مقرر در قانون آیین دادرسی مدنی پذیرفته می شود. زیرا مدیون ( زوج) در عوض دین ( مهریه) مالی دریافت نکرده و اثبات عدم اعسار مرد به عهده زن می باشد . و طبق ماده 13 قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی : « دعوای اعسار در مورد محکوم به در دادگاه نخستین رسیدگی کننده به دعوای اصلی یا دادگاه صادر کننده اجرائیه و به طرفیت محکوم له اقامه می شود.» نویسنده : حمیدرضا کاکاوند
حضانت فرزندان
  • 2837
1 ) حضانت فرزندان تا چند سال است و آیا بین دختر و پسر متفاوت می باشد ؟ مطابق با ماده 1169 قانون مدنی مطابق قانون مدنی هنگامی که والدین جدا از یکدیگر زندگی نمایند برای حضانت و نگهداری فرزندان مادر تا سن هفت سالگی اولویت دارد و پس از این با پدر است .لذا طبق اصلاحیه سال 1382 در این ماده ، بین فرزند دختر و پسر تا سن هفتم هیچ تفاوتی موجود نمی باشد اما بعد از این سن ، دختر تا 9 سالگی با پدر بوده و پسر تا 15 سال تمام قمری و بعد از این سن هم نه دختر و نه پسر ، دیگر حضانتی نداشته و خودشان می توانند تعیین کنند نزد پدر باشند یا نزد مادر . 2 ) در چه صورتی حضانت از ابوین سلب می شود ؟ در خصوص مادر مطابق با ماده 1170 قانون مدنی عنوان داشته اگر مادر در مدتی که حضانت طفل با اوست مبتلا به جنون شود یا به دیگری شوهر کند حق حضانت با پدر خواهد بود . و در قسمت ذیل ماده 1173 مصادیق عدم مواظبت و یا انحطاط اخلاقی هر یک از والدین را برشمارده است که عبارتند از : 1- اعتیاد زیان آور به الکل ، مواد مخدر و قمار 2 – اشتهار به فساد اخلاق و فحشاء 3 – ابتلا به بیمار یهای روانی با تشخیص پزشکی قانونی 4 – سوء استفاده از طفل یا اجبار او به ورود در مشاغل ضد اخلاقی مانند فساد و فحشاء ، تکدی گری و قاچاق 5 – تکرار ضرب و جرح خارج از حد متعارف . 3 ) در صورتیکه هریک از ابوین طفل ( پدر و مادر ) که مسئول نگاهداری و حضانت فرزند خویش می باشند با رضایت یکدیگر نسبت به سپردن حضانت به طرف دیگر توافق نمایند میتوانند آن توافق را بر هم زنند ؟ بله زیرا مطابق با ماده 1168 قانون مدنی ، حضانت ، هم حق و هم تکلیف ابوین است و از آنجایی که تکلیف ، قابلیت اسقاط و سر باز زدن را ندارد لذا این توافق قابل برهم زدن می باشد به عنوان مثال دختری که دارای 8 سال سن می باشد و پدر ، با وجود اینکه در این سن دختر ، تکلیف به قبول حضانت و سرپرستی دختر خود را دارد با توافق ، حضانت دختر را به همسرش بسپارد و زن نیز آن را بپذیرد در اینصورت تا قبل از رسیدن دختر به سن نه سالگی ، می تواند این توافق را یک طرفه بر هم زند مگر اینکه در ازای آن ، زن نیز یک حقی را به مرد بخشیده باشد به عنوان مثال به علت علاقه به فرزند ، مادر آن فرزند ، مهریه اش را به شوهرش بخشیده باشد در اینصورت پدر اگر بخواهد توافق را بر هم زند ؛ مادر هم میتواند مجددا مهریه اش را از حالت بخشش درآورده و مطالبه نماید . 4 ) با وجود فوت هریک از ابوین ، تکلیف حضانت با چه کسی است ؟ در اینصورت مطابق با ماده 1171 قانون مدنی ، حضانت طفل با آنکه زنده است می باشد هرچند متوفی ، پدر طفل بوده و برای او قیم معین نموده باشد . 5 ) اگر یکی از ابوین که طفل ، تحت حضانت اوست و نخواهد از طفل خویش مراقبت نماید امکان اجبار او وجود دارد ؟ مطابق با ماده 1172 قانون مدنی هیچیک از ابوین حق ندارد در مدتی که حضانت فرزندان به عهده اوست از نگاهداری او امتناع کند در صورت امتناع یکی از ابوین ، حاکم باید به تقاضای دیگری یا تقاضای قیم یا یکی از اقربای طفل و یا به تقاضای مدعی العموم ، نگاهداری طفل را به هریک از ابوین که حضانت به عهده اوست الزام کند و در صورتی که الزام ، ممکن یا موثر نباشد ، حضانت را به خرج پدر و هرگاه پدر فوت شده باشد به خرج مادر تامین کند . نویسنده : آذین مقدم هیدجی