تفاوت خلع ید و تخلیه


در واقع نتیجه هر دو دعوا یکسان است یعنی بیرون راندن متصرف از ملک اعم از تجاری ، اداری یا مسکونی . اما آثار و نتایج هر کدام با یکدیگر متفاوت می باشد که ذیلاً بررسی می‌شود :

۱- تخلیه عبارت است از بیرون راندن متصرف از ملک در صورتیکه قرارداد اجاره‌ای در میان باشد، اما اگر قراردادی در میان نباشد و متصرف به نحو غیر قانونی ، ملکی را متصرف شده باشد دعوای خلع ید مطرح می‌شود .

۲- هنگامی که ملکی تجاری باشد و قراردادی تحت عنوان اجاره وجود داشته باشد ، هنگام تخلیه ، باید ودیعه سپرده شده را به مستاجر مسترد نمود . اگر سر قفلی پرداخت شده باشد باید سر قفلی را مسترد کرد اما در دعوای خلع ید چون تصرف انجام شده، از احترام قانونی برخوردار نمی باشد لذا هنگام رفع تصرف متصرف، هیچگونه وجهی به وی پرداخت نمی‌شود .

۳- اگر مستاجر تخلفی از مفاد قرارداد کرده باشد به عنوان مثال اجاره ای را نپرداخته باشد به همان میزان می‌توان از ودیعه وی کسر کرد اما متصرف غیر قانونی چون بر طبق قرارداد ، تصرف نکرده لذا توافقی برای میزان بهای تصرفات وی موجود نیست در اینصورت باید طبق نظر کارشناسی ، اجرت المثل ایام تصرف را تا روز تخلیه علیه وی در دادگاه مطرح کرد .

۴- طولانی بودن تصرف غیر قانونی متصرف هیچگونه حق و حقوقی برای وی ایجاد نمیکند و نمی تواند به بهای کسب و کار و ایجاد رونق در ملک تجاری ، حق مطالبه کسب و پیشه وتجارت بنماید اما در قراردادهای استیجاری که قبل از سال ۱۳۷۶ منعقد شده باشد ، چنانچه مستاجر مبلغی را به عنوان سر قفلی نپرداخته باشد بعد از درخواست تخلیه توسط مالک و ایجاد رونق کسب و کار ، مستاجر می تواند مبلغی را به عنوان حق کسب و پیشه و تجارت از مالک دریافت کند .

۵- اگر در عین مستاجره خرابی به بار آید و ناشی از تعدی و تفریط مستاجر نباشد نمی توان از وی مبلغی تحت عنوان خسارت دریافت کرد اما بر علیه متصرف غیر قانونی می‌توان حتی تعدی و تفریط هم که نکرده باشد ، خسارت وارده را مطالبه کرد .

 

نویسنده : حمیدرضا کاکاوند


دیدگاه تازه ای بنویسید

توضیحات: